ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΕΔΗΣΗΣ
2. Μηχανικό σύστημα πέδησης (Συνέχεια)
Λειτουργία
Με το πάτημα του πατιδιού οι σιαγόνες ανοίγουν, λόγω της περιστροφής του έκκεντρου. Το άνοιγμα των σιαγόνων συνεχίζεται, μέχρι που να έρθουν σε επαφή με το τύμπανο. Με την τριβή των σιαγόνων πάνω στο τύμπανο, επιτυγχάνεται η επιβράδυνση του τροχού.
Όταν σταματήσουμε να πιέζουμε το πατίδι, το έκκεντρο επιστρέφει στην αρχική του θέση και το ελατήριο επαναφέρει τις σιαγόνες στη θέση που είχαν, πριν αρχίσει η πέδηση.
3. Υδραυλικό σύστημα πέδησης
Γενικά
Το υδραυλικό σύστημα πέδησης πήρε την ονομασία του από το γεγονός ότι το άνοιγμα των σιαγόνων γίνεται με τη βοήθεια υγρού.
Από το 1922 το υδραυλικό σύστημα αντικατέστησε το μηχανικό, διότι – με την αύξηση της ταχύτητας του αυτοκινήτου – τα μηχανικά φρένα δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθούν στις ανάγκες πέδησής του. Η επιτυχία του υδραυλικού συστήματος πέδησης οφείλεται στους πιο κάτω λόγους:
(α) Στη γρήγορη μεταφορά της πίεσης εξασκεί το πατίδι των φρένων πάνω στους τροχούς.
(β) Στην ευχέρεια αύξησης ή μείωσης της δύναμης που καταβάλλει ο οδηγός.
(γ) Στην απλή κατασκευή του.
Η παρούσα ενότητα είναι αφιερωμένη στο μεγαλύτερο μέρος της στο υδραυλικό σύστημα πέδησης, το οποίο χρησιμοποιείται σε ευρεία κλίμακα στα σύγχρονα αυτοκίνητα.
Κατασκευή
Το υδραυλικό σύστημα πέδησης αποτελείται στην απλή του μορφή από το πατίδι, την αντλία, τους σωλήνες και τους κυλίνδρους των τροχών με τα έμβολα τους. Όλα αυτά αποτελούν ένα στεγανό κύκλωμα, στο οποίο υπάρχει ειδικό υγρό, το υγρό των φρένων.
Αρχή λειτουργίας
Με το πάτημα του πατιδιού, το έμβολο της αντλίας μετακινείται και πιέζει το υγρό, που βρίσκεται μέσα σ’ αυτήν. Το υγρό μεταδίδει την πίεση στους τέσσερις κύλινδρους των τροχών, με αποτέλεσμα τα έμβολα τους να μετακινηθούν προς τα έξω .
Η μετάδοση της πίεσης μέσω του υγρού, στηρίζεται στις πιο κάτω βασικές ιδιότητες των υγρών:
(α) Τα υγρά δε συμπιέζονται. Στις μικρές σχετικά πιέσεις τα υγρά είναι ασυμπίεστα και κάθε πίεση που δέχονται τη μεταφέρουν χωρίς απώλειες, σαν να πρόκειται για στερεά σώματα.
(β) Η πίεση μεταφέρεται, μέσω των υγρών, η ίδια προς όλες τις κατευθύνσεις.
Παρατηρούμε δηλαδή ότι η δύναμη που εξασκεί ο οδηγός αυξάνεται – εξαιτίας του μοχλού του πατιδιού – και μεταδίδεται στο έμβολο της αντλίας. Η ίδια δύναμη στη συνέχεια μεταφέρεται μέσω του υγρού στους κυλίνδρους των τροχών, όπου αυξάνεται και πάλι, επειδή η διάμετρος αυτών των κυλίνδρων είναι μεγαλύτερη από τη διάμετρο του κυλίνδρου της αντλίας.
Αν πάρουμε ως δεδομένο ότι το εμβαδόν του εμβόλου (S 3) είναι τρεις φορές μεγαλύτερο από εκείνο του εμβόλου της αντλίας (S 1), τότε η δύναμη F3 θα είναι τρεις φορές μεγαλύτερη από την F1. Αν επίσης το S 2 είναι δύο φορές μεγαλύτερο από το S 1, τότε και η δύναμη F2 θα είναι δύο φορές μεγαλύτερη από την F1.
 
|
|
|